سمیر قنطار در 23 آوریل 1979 به ساحل شهر نهاریا در شمال سرزمینهاى اشغالى نفوذ کرد و در حالى دستگیر شد که بعد از درگیرى طولانى با یگان ویژه "سیرت میتکال" ، پنج تیر به وى اصابت کرده بود. وى به پنج بار حبس ابد به اضافه 47 سال یعنی به 542 سال زندان محکوم شد.
سمیر قنطار تا چندی پیش در زندان هداریم به سر مى برد. وى روز 10678 خود را در زندانهاى صهیونیستى گذراند. کمتر کسى مى داند که "نبیل قاسم" نام مستعار وى در عملیات "جمال عبد الناصر" بوده است. ولى همه مى دانند که وى گرانترین زندان سیاسى دنیاست .
 
هنگامى که وی به ساحل نهاریا رسید همه درد و رنج خود را فراموش کرده و تلاش کرد از افشاى مکانى که قرار بود گروگانها به آنجا منتقل شوند، خوددارى کند. افسر یگان ویژه ستاد ارتش "سیرت میتکال" که درگیرى به تمام معنایى را در منطقه نهاریا شاهد بود، در بازجوئى اول خود از سمیر قنطار نتوانست کشف کند که نقطه مورد نظر منطقه "بقبوق" در جنوب شهر صور است. این موضوع را فقط سمیر قنطار و تنى چند از فرماندهان جبهه آزادیبخش فلسطین مى دانستند که سمیر قنطار را برای انجام عملیات جسورانه آموزش دادند, تا بتواند براى رد گم کردن رادارها، زیر آب غواصى کند و سپس می بایستی قایق پلاستیکى خود را باد کند و بدین وسیله عملیات گروگان گیرى خود را شروع کند.
این جوان 16 ساله، هنگامى که به ساحل رسید، به سمت منزلى رفت تا با بررسى پلاک ماشین مطمئن شود که وارد سرزمینهاى اشغالى شده است. در آنجا با ارتش درگیر شده و تیر اندازى شدیدى صورت مى گیرد و در نهایت نیز توسط صهیونیستها اسیر مى گردد. تا حماسه اى دیگر در تاریخ فلسطین بسازد و آزادى وى نیز اکنون به حکایت مقاومت آزادگان دنیا بر ضد تجاوزگران تبدیل شود.

البته اسرائیل با استفاده از رسانه های خود توانست در این عملیات که منجر به کشته شدن دو کودک و پدرشان شد یک هولوکوست دیگرى بسازند. در حالی که بعدها مشخص شد  سمیر قنطار در کشته شدن آنها دست نداشته است . در آن روز "دان هاران" و دخترش در هنگام درگیرى با صهیونیستها و رد وبدل شدن آتش، توسط خود صهیونیستها کشته شدند. اما کشته شدن دختر دیگر به این صورت بود که مادر این دختر سمدار از ترس در کمد مخفى شد و و با استرس خود، باعث خفگى دخترش شده بود. ولی رسانه های غرب چنین قلمداد می کنند که در آن گیر و دار وی این دخترک را خفه کرده است.

حادثه دیگرى که نیز در آن روز رخ داد دشمن به آن اعتراف نکرد ولى بعد از مدتى علنى شد، این بود که در این درگیرى سمیر قنطار توانسته بود به "یوسف تساحور" فرمانده بخش ساحلى و جبهه داخلى ارتش اسرائیل تیر اندازى کرده و با سه تیر وى را از نقش بر زمین کند، ولى در کمال تعجب، بعد از سه روز تساحور به هوش آمد.

قنطار در این سه دهه در زندانهاى مختلفى بوده است که در این میان سه سال و نیم اول آن در زندان انفرادى صرفند و عسقلان بوده است. همچنین وى نصف عمر خود را در زندان نفحه در صحراى نقب گذرانده است و آخرین زندان وى از سال 2004 زندان هداریم بود.

وى در این اواخر در اعتصابهاى غذایى که تنها راه براى بهبود وضعیت داخلى زندانهاست، رهبرى و نمایندگى زندانیان را بر عهده داشت. وى در این مدت توانست علاوه بر یادگیرى کامل زبان عبرى ، در دانشگاه داخلى ثبت نام کرده و لیسانس علوم انسانى را در سال 1998 بدست آورد.

در تاریخ 7/10/1984 گروگانگیران کشتى "اکیلو لاورو" خواستار آزادى سمیر قنطار شدند ولى گفت وگوى آنها به نتیجه اى نرسید، زیرا هیچ کشور عربى حاضر نشد این کشتى وارد آبهاى ساحلى آن شود.

در عملیات سال 2004 مبادله اسیران بین حرب الله و اسرائیل، حکومت اسرائیل در آخرین لحظات براى کم کردن تبعات سیاسى و داخلى این مبادله مانع آزادى سمیر قنطار شد تا به زعم خود ضربه ای به اعتبار حزب الله بزند.

نظرات (0) >>